Community

Dag lieve mensen,

Hieronder lezen jullie het verslag dat ik heb opgemaakt na het bijwonen van eem lezing van de bijonder gewone schrijver Arthur Japin. Veel leesplezier!!!

Betreft: verslag lezing van schrijver Arthur Japin
Door: Naima Ait Ali
Datum en tijd: dinsdag 8 maart van 20:00 tot 22:00 uur
Plaats: bibliotheek Indische buurt Amsterdam

Volg je hart en deel je passie!

Als snel hadden Ingeborg en ik een afspraak kunnen plannen om elkaar te ontmoeten en tegelijk een leuke activiteit samen te doen. Wij kennen elkaar via het maatjesproject van Stichting Eigen Gezicht en we delen de passie “schrijven”. We hebben gekozen voor het bijwonen van een lezing van de inspirerende schrijver Arthur Japin. Een bijzonder gewoon mens. Vanavond ging zijn lezing over zijn laatst verschenen roman Vaslav. Een intrigerend verhaal.

In de open bibliotheek in de Indische buurt te Amsterdam was het warm en knus. Een klein, maar enthousiast gezelschap had zich verzameld in de bibliotheek om de lezing bij te wonen.
Nadat Ingeborg en ik elkaar hadden gevonden (zo moeilijk was dat niet in een kleine bieb) namen we wat te drinken en liepen vervolgens naar de zaal. Op de tweede rij namen we plaats. Zo kon ik ook nog iets meekrijgen van de non-verbale communicatie. Want die heeft Arthur in overvloed met zijn achtergrond als acteur. Ondanks dat ik het boek Vaslav niet had gelezen, kreeg ik een heel duidelijk beeld van het verhaal. Het klonk inspirerend en sommige stukken waren ook herkenbaar. Voornamelijk het stukje waarbij Vaslav’s droombaan in duigen viel, en dat hij toch opzoek ging naar iets anders. De vastberadenheid. Die vond ik heel mooi en ik herken het ook bij mezelf. Maar tegelijk vond ik het een treurig verhaal omdat Vaslav eigenlijk een leven leidde waarbij hij niet echt was wie hij wilde zijn. Hij stond eerst aan de top, wat voor hem eigenlijk helemaal niet de top was. En uiteindelijk belandde hij diep in de put. Dat geeft bij mij aan dat het nooit gezond is om te leven zoals anderen dat van je verwachten. Je moet je eigen pad uitstippelen en doen wat voor jou goed voelt. Althans, dat is de boodschap die ik eruit haal. In ieder geval is het een boodschap die ik zeker wil overdragen aan alle lezers van dit stuk.

In de pauze namen we eerst wat te drinken. Er stond toch nog een lange rij bij de tafel waar Arthur de boeken signeerde. Ingeborg kocht ook een exemplaar. Ik wilde een luisterboek van Vaslav, maar dat was er helaas niet meer. Later heb ik het luisterboek “Een schitterend gebrek” gekregen, ook een historische roman van Arthur Japin. Arthur schrijft over mensen die (op de een of andere manier) verschillen van de grote groep. Daar gaat zijn interesse en liefde naar uit, hoe mensen leven en beslissingen nemen.
Nadat Arthur het boek had gesigneerd, vroegen we heel brutaal of we met hem op de foto mochten. Hij vond het geen probleem. Ingeborg nam een mooie foto van Arthur en mij.
We spraken ook met elkaar over de passie van het schrijven. Volgens Arthur is schrijven helemaal niet moeilijk: verplaats je in de ander, bedenk hoe het voelt voor de ander en schrijf dat op. Ieders leven stelt andere eisen, maar in de kern is iedereen hetzelfde, is zijn mening.

Terug in de zaal voor deel twee van de lezing, vroeg Ingeborg aan een man achter ons of hij een foto van Ingeborg en mij wilde nemen. Hij was heel behulpzaam en nam twee foto’s van ons. Een mooie herinnering aan een mooie avond.
Arthur hervatte zijn lezing en las ook stukjes voor uit zijn boek. Dat was boeiend om naar te luisteren en te kijken. Het verschil in intonatie en de bewegingen tijdens het voorlezen maakten het een heus toneelstukje. Ingeborg en ik keken elkaar regelmatig lachend aan.

Na de lezing was er gelegenheid om vragen te stellen aan Arthur. De mensen stelden interessante vragen. Ze konden zichzelf ook herkennen in bepaalde delen van het verhaal en ze waren erg nieuwsgierig naar Arthur-‘s zienswijze op bepaalde zaken in het boek. Dat vond ik mooi om te zien. Mensen zochten en vonden (h)erkenning en overeenkomsten. Daar kreeg ik energie en hoop van.

De lezing was helemaal klaar en Ingeborg en ik namen voor de laatste keer wat te drinken en bleven nog even napraten. We waren beiden onder de indruk. De avond was meer dan geslaagd. En onze gedeelde passie – schrijven – dat zit helemaal goed. Schrijf maar een end weg!