medewerkers

Patty Gerrits, oprichter

Als kind kreeg ik een aangezichtsverlamming. Doordat ik vaak verhuisde, moest ik telkens een plekje veroveren op de nieuwe basisschool waar ik terechtkwam. Ook als puber vormde het leven een uitdaging. Ik zag mezelf geconfronteerd met vragen als: ben ik wel aantrekkelijk? Tel ik wel mee? Inmiddels heb ik geleerd om met mijn afwijking om te gaan. Maar dit heeft veel tijd gekost en ik ben ervan overtuigd dat ondersteuning door een professionele organisatie geholpen had in het acceptatieproces. Vandaar dat ik in 2006 besloot om Stichting Eigen Gezicht op te richten.

Yvonne de Vries, ICT vrijwilliger

Een gelaatsafwijking heeft een grote impact op iemands leven. Want je gezicht kun je niet verbergen. Ik vind het dan ook goed dat er in Nederland een organisatie is die mensen met een gelaatsafwijking ondersteunt, vandaar dat ik me als vrijwilliger inzet voor Stichting Eigen Gezicht.

Petra Klören, bureaudirecteur

Ik ben Petra Klören (1968), zelfstandig communcatieadviseur en interim manager. Tijdens een interimklus kwam ik in gesprek met een medewerker die tevens bestuurlid van de stichting was. Hij vroeg mij om mijn kennis en ervaring ook te delen met de stichting. Ik werd direct geraakt door de missie van de stichting: een betere en eerlijke toekomst voor mensen met een gelaatsafwijking. Met heel veel liefde ondersteun ik ouders, kinderen en volwassenen in hun dagelijkse strijd mensen verder te laten kijken dan de buitenste schil.

Tonnie Landman, mede-oprichter en vrijwilliger

Mensen met een gelaatsafwijking vertellen mij hoe zij iedere dag weer te maken hebben met de reacties van de omgeving. Veel onderzoeken bevestigen de negatieve effecten die een gelaatsafwijking heeft op de kwaliteit van het leven. Eigen Gezicht is druk bezig daar verandering in te brengen. De journalisten weten ons steeds meer te vinden en mensen met een gelaatsafwijking komen vaker dan ooit positief in de media. Met onze zelfhulpboekjes en trainingen geven we mensen net dat extra stukje ondersteuning om zich makkelijker in de publieke ruimte te kunnen begeven. We zijn er nog lang niet. Daarom blijf ik mij als vrijwilliger inzetten voor een betere toekomst voor alle mensen met een gelaatsafwijking.    

Ingeborg van Egmond, communicatieadviseur

Sinds begin 2010 ben ik betrokken bij de Stichting Eigen Gezicht en werk ik onder andere aan de website. Ik denk steeds: het zal je maar gebeuren! Van de ene op de andere dag kijken mensen heel anders tegen je aan. Ik vind het nuttig om te werken aan het bewustzijn dat je ook ‘gewoon normaal’ kan doen tegen mensen die er anders uitzien.

Martin te Loo, orofaciaal fysiotherapeut

Binnen de fysiotherapie sta ik geregistreerd als kaakfysiotherapeut, officieel heet dat orofaciaal fysiotherapeut. De orofaciale fysiotherapie houdt zich bezig met aandoeningen in het hoofd-hals gebied . Eind jaren negentig heb ik binnen dit kader een cursus mime-therapie gevolgd waarbij geleerd werd mensen met een perifere facialis parese te behandelen. Tegenwoordig valt ook oncologie van het hoofd-halsgebied binnen de specialisatie orofaciale fysiotherapie. De combinatie van al deze facetten vind ik zo boeiend en heeft me eigenlijk nooit meer losgelaten. In de dagelijkse praktijk zie ik wat aangezichtsklachten met mensen kunnen doen en hoe verschillend mensen hierop reageren. Uiteraard reageert de omgeving ook op mensen met een afwijking in het aangezicht. Als vrijwilliger denk ik met mijn achtergrond iets voor de Stichting Eigen Gezicht te kunnen betekenen en wil ik mij er graag voor inzetten.

Vivian Ilahibaks, zelfstandig communicatieadviseur

Net zoals veel vrouwen, had ik altijd wel wat te zeuren over mijn uiterlijk. Tot mijn oud-collega Ronald van Gelder vertelde over zijn werk voor Stichting Eigen Gezicht. Ik heb meteen de website bezocht en de ervaringen van mensen met een gelaatsafwijking raakten mij meer dan ik kan zeggen. Zeker in deze tijd, waarin het lijkt of er niets belangrijker is dan het uiterlijk van een persoon. Belachelijk! Het gaat nog altijd om wat er van binnen zit. Want het uiterlijk van iemand went, maar een vervelend karakter NOOIT! En ik ben blij dat ik een bijdrage kan leveren aan het mensen bewust maken van hun (onbewuste) vooroordelen. Maar ook het steunen van onze doelgroep: al is het maar 1 persoon die we kunnen helpen sociaal weerbaarder te worden...dan is dat toch heel mooi?